گفتگو ..................كارو

گفتم اي پير جهانديده بگو

از چه تا گشته بد ينسا ن كمرت

مادرت زاد بدين صورت زشت ؟

يا كه ارثي است ترا از پدرت ؟

ناله سرداد كه فرزند ......

مپرس سرگذشت من افسانه پرست

آسمان داند و رستم كه چسان

كمرم تا شده و تا خورده شكست

هر چه بد ديدم از اين نظم خراب

همه از ديده قسمت ديدم

در همه حال با ترازوي فلك سنجيدم

تن من يخ زده در خير سكوت

دلم آتش زده از سوزش تب

همه شب تا سحر لخت و مسلول

آسمان بود و من و دست طلب

عاقبت در غم يك عمر تباه

واقيعيات به من لج كردند

تا ره چاره بجويم ز زمين

كمرم را به زمين كج كردند .

كارو