نوروز ........................ احمد شاملو

سالی

نوروز 

بی چلچله بی بنفشه می آید، 

جنبش ِ سرد ِ برگ ِ نارنج بر آب 

بی گردش ِ مُرغانه ی رنگین بر آینه 

سالی 

نوروز 

بی گندم ِ سبز و سفره می آید، 

بی پیغام ِ خموش ِ ماهی از تُنگ ِ بلور 

بی رقص ِ عفیف ِ شعله در مردنگی. 

سالی 

نوروز 

همراه به درکوبی مردانی 

سنگینی بار ِ سال هاشان بر دوش:

تا لاله ی سوخته به یاد آرد باز 

نام ِ ممنوع اش را 

وتاقچه گناه 

دیگربار 

با احساس ِ کتاب های ممنوع 

تقدیس شود. 

در معبر ِ قتل ِ عام 

شمع های خاطره افروخته خواهد شد. 

به ناگاه 

فراز خواهدشد 

دستان اشتیاق از دریچه ها دراز خواهد شد 

لبان فراموشی به خنده باز خواهدشد 

وبهار 

درمعبری از غریو 

تاشهر 

خسته 

پیش باز خواهدشد 

سالی 

آری 

بی گاهان 

نوروز 

چنین آغاز خواهدشد 

احمد شاملو